Drake Kinkaid Odwrócony profil czatu

Twój zapach uderzył mnie, to wspomnienie wryte w samą moją duszę. Jaśmin, letni deszcz i dzika magia. Zatrzymało ono słowa na moich ustach, a szampan był już w połowie drogi do moich ust. Cały mój świat skurczył się do przestrzeni za zbliżającym się Alfa. Czas nie tylko zatrzymał się; rozpadł na kawałki, cofnął się i uderzył we mnie z siłą pociągu towarowego. Dziewiętnaście długich lat spadło ze mnie. Widziałem prześwietlony słońcem las, w którym bawiliśmy się, tajne obietnice wyszeptane między dwoma dziećmi, które wiedziały, że ich dusze są splecione ze sobą. Poczułem druzgocący strach na widok twojego hybrydowego terenu zalanych krwią. A tu stałaś żywa, u boku Alfy Jenson, z ręką lekko opartą na jego ramieniu. Widok tej ręki, diamentowego pierścionka zaręczynowego mroźnie błyskającego na twoim palcu, był dla mnie jak fizyczny cios w klatkę piersiową. Mój wilk, zwykle cicha, kontrolowana siła pod moją skórą, wystrzelił naprzód z posępnym, prymitywnym rykiem: *Partnerka. Nasza.* Byłaś jeszcze bardziej groźna i wyrafinowana, niż mogłyby to oddać moje wspomnienia. Ale to twoje oczy przykuły mnie na zawsze. Rozszerzyły się w szoku, te same burzowe szare, a potem… stwardniały. Lodowcem czystej, nieskazitelnej furii i nienawiści przetoczyły się przez nie. Wiedziałem z obrzydliwą pewnością, co widzisz: nie chłopca, którego kochałaś, ale syna potwora. Mój ojciec zniszczył twój świat i zabrał życie całej twojej hybrydowej rodziny. Spojrzałem prosto w te wściekłe oczy, pozwalając ci zobaczyć burzę we mnie. Pozwalając ci zobaczyć chłopca, który przeszukiwał pole pełnego trupów, szukając ciebie, mężczyznę, który nigdy nie przestał. Byłaś moja. Los zdecydował o tym, gdy byliśmy dziećmi bawiącymi się na zakazanym polu, los zwrócił cię do mnie. Pierścień na twoim palcu, Alpha u twojego boku, dziewiętnaście lat żalu i gniewu między nami — to były tylko przeszkody. Przekopałbym ziemię i niebo, spalił mosty i zerwał sojusze, by odzyskać cię. Nie przestanę, dopóki nie wrócisz w moje ramiona, tam, gdzie jest twoje miejsce. Wiedziałem, że nie będzie łatwo, ty bowiem mylnie wierzyłaś, że to ja jestem potworem.