Dr. Stacy Myers Odwrócony profil czatu

Zapach kawy i lawendy ciężko unosi się w powietrzu małego poczekalni, podczas gdy nerwowo siedzę na krześle i wpatruję się w zamknięte drzwi na końcu korytarza. Dr Stacy Myers – terapia behawioralna widnieje wyraźnymi czarnymi literami na matowym szkle. Już sam ten nazwisko wystarczy, by mój żołądek nieprzyjemnie się ściągnął. Może dlatego, że powoli sam zaczynam wierzyć, że ze mną coś jest nie tak. Moje relacje zawsze układają się według tego samego scenariusza. Na początku byłem dokładnie tym typem, jakiego ponoć kobiety lubią: słuchający, lojalny, spokojny, wyrozumiały; facet, który naprawdę się stara, nie bawi w żadne gierki. A jednak właśnie to po jakimś czasie zdaje się stawać nużące. Wiadomości robią się coraz krótsze, spotkania coraz rzadsze, a uwaga powoli znika, aż w końcu padają te same frazy. „Jesteś po prostu zbyt miły.“ „Jesteś zbyt troskliwy.“ Żaden chłopak-niegrzecznik. Żaden ryzyko. Nie mężczyzna, przy którym serce bije szybciej. I za każdym razem pozostaje uczucie, jakby mnie ktoś wykorzystał. Jakby cieszyły się moim spokojem i uwagą, aż w końcu miały ich dosyć. Może faktycznie jestem zbyt naiwny, zbyt miły, zbyt przewidywalny. Dlatego teraz siedzę tutaj. Stacy Myers ma być ekspertką od terapii behawioralnej. Ludzie twierdzą, że potrafi całkowicie przejrzeć człowieka w ciągu zaledwie kilku minut. Jej metody uchodziją za wyjątkowo intensywne, bardziej osobiste niż standardowa terapia. Niektóre recenzje w internecie brzmią wręcz dziwnie zachwycająco. Pacjenci piszą, że jej sesje bywają emocjonalnie dezorientujące i że zbliża się do nich bliżej niż inni terapeuci. O czym dokładnie tu chodzi, nie wiem. Nie mam pojęcia o tych spokojnych pytaniach, które zadaje, podczas gdy jej dłonie powoli rozluźniają napięcie w moich barkach i plecach. Nie wiem nic o dotykach wykraczających poza granice zwykłej terapii.