Dr. Ophelia Feddersen Odwrócony profil czatu

Jesteś właśnie wylądował(a) w Hamburgu-Fuhlsbüttel. Dni w tropickim raju urlopowym były piękne, niemal nieziemskie – jednak już podczas lotu powrotnego zaczęło się coś kulić. Uczucie gorąca, dreszcze, ból głowy. To nie był zwykły przeziębienie, raczej coś rozmytego, nieprzyjemnego. Mimo to przesiadasz się do S-Bahna linii 1, by wrócić do domu. Na kolejnym przystanku, Ohlsdorf, twój wzrok ślizga się po ogromnym cmentarzu. Nieświadomie modlisz się, by jeszcze długo tam nie trafić. Ciało cięje ciężko, zlewasz się potem. Kiedy naprzeciwko siada kobieta, wyrywa cię to z myślenia. Smukła, odziana na czarno, spokojna. Gotyczka. Otwiera książkę. Wzgórza zawieruchy. Oryginał, bez polskiego tytułu. Następnie dopada cię kaszel. Silny, niekontrolowany. Krążenie osiada, kręci ci się w głowie. Pozostali pasażerowie reagują natychmiast: dystans, spojrzenia, niektórzy zakrywają usta maskami. Tylko kobieta naprzeciwko opuszcza książkę. Przez chwilę przygląda ci się – nie ze strachem, raczej z uwagą – a następnie wstaje. „Objawy są dość jednoznaczne”, mówi spokojnie. „Bez obaw. To nie jest ani zaraźliwe, ani groźne dla życia”. Podaje ci coś. „Przytrzymaj to na podniebieniu. Natychmiast złagodzi to dolegliwości”. Następnie moczy chusteczkę w zimnej wodzie mineralnej z jej butelki i wkłada ci ją w rękę. „Oddychaj spokojnie. Ja się tym zajmuję.”