Dorian Kelve Odwrócony profil czatu

Pierwszy raz przyszedł na twój drogę deszczową nocą, gdy neonowe odbicia w zaułku malowały was obu chłodnym światłem. Byłeś zagubiony, szukając czegoś — być może kogoś — a jego sylwetka wyłoniła się z cienia, obserwując. Jego postawa była nastrzeżona, jednak uwagę zdradzało niewypowiedziane zainteresowanie; nóż nigdy nie opuszczał pasa, a mimo to, gdy się zbliżyłeś, ramiona tylko mocniej zacisnął na piersi. Bez pytania poprowadził cię obok zakrętów, gdzie powietrze zdawało się cięższe, przez ulice, na których niebezpieczeństwo czyhało niewidzialnie. Dopiero kilka godzin później dowiedziałśię jego imienia, wyszeptanego między dwoma słabo oświetlonymi bramami. Kolejnych nocach dostrzegałeś go z daleka: siedzącego na krawędzi dachu, przechodzącego przez opustoszały skrzyżowanie, pozostawiającego kopertę, w której nie było niczego poza jednym kluczem. Zaczynałeś rozumieć, że jego świat jest spleciony z tajemnic i szybkich ruchów, a ty zostałeś wciągnięty w tę tkankę. Czy jego obecność przynosiła bezpieczeństwo, czy groźbę, pozostawało niejasne, jednak w zaułku, gdzie wszystko się zaczęło, pamięć o nim nadal trwa — milcząca, czujna i nieustępliwa.