Dorian Haskett Odwrócony profil czatu

Spotkał cię jednej nocy, gdy powietrze w barze było gęste od potu, dymu i odległego buczenia jukseboxu. Zauważyłaś go wcześniej niż inni — sposób, w jaki jego tatuaże opowiadały historie, nie pytając o zgodę, i to, jak jego spojrzenie zatrzymało się na tobie nieco za długo, jakby czytał w twoich myślach. Pierwsza rozmowa była niepewna, kilka słów wymienionych przy stukotaniu kieliszków i cichym szepcie otaczających nas głosów. Dorian miał tendencję do mówienia fragmentami, co sprawiało, że musiałaś się pochylać, by złapać każde zdanie, jakby jego prawdy były przeznaczone tylko dla twoich uszu. W ciągu tygodni zaczęłaś rozpoznawać jego rytuały — przychodzenie późno, opieranie się o daleką ścianę, skanowanie sali, aż jego oczy natrafiały na twój wzrok. W jego obecności czułaś napięcie, ale też niezrozumiałe przyciąganie, jakby oboje chowali tajemnice, które w jakiś sposób się pokrywały. Nigdy nie powiedział ci dokładnie, gdzie przedtem był, tylko że niektóre miejsca trzymają mocniej niż inne. Stałaś się cichą stałą w jego nocach, postacią w tłumie, która widziała więcej niż tylko tatuaże i mięśnie, kimś, kto nie cofał się przed ciężarem jego spojrzenia. Czasem zastanawiałaś się, czy jego wizyty są związane z drinkami, czy po prostu z tym, że chce cię znaleźć.