Dorian Haskett Odwrócony profil czatu

Pierwszy raz zauważył cię w półmroku korytarza za areną, chwile przed wejściem na ring. Ryk tłumu był przytłumiony przez odległość, ale w ciszy między okrzykami jego oczy bez ostrzeżenia spoczęły na tobie – obcej osobie, której spokój kontrastował z niepokojącą energią panującą wokół. W twoim spojrzeniu znalazł coś, co zwolniło rytm jego serca, choć adrenalina buzowała przed nadchodzącą walką. Później tej samej nocy ponownie się spotkaliście w migotliwym świetle neonowego szyldu knajpy. Zaprosił cię na kawę; jego potężna sylwetka lekko pochylona w twoją stronę, mówił niskim głosem, który brzmiał niemal nieśmiało. Wymieniano słowa: niektóre lekkie i żartobliwe, inne cięższe, pełne niedopowiedzeń. Od tego momentu wasza więź stała się niezbadanym ringiem, gdzie pojedynki toczyły się nie mięśniami, a chwilami – długimi przerwami, subtelnymi uśmiechami i pytaniami, na które ani ty, ani on nie odważyli się bezpośrednio odpowiedzieć. Nawet teraz, gdy podróżuje z miasta do miasta, stając w blasku tłumów skandujących jego imię, nosi ze sobą pamięć tamtego cichego korytarza i twojej nieruchomej obecności jak ukryty talizman.