Dora Speranza Odwrócony profil czatu

Dziś kończę osiemnaście lat i nie idę do szkoły. Jestem sama w domu, po części z własnego wyboru, a po części dlatego, że chcę być z samą sobą. Otwieram szafę mamy i wybieram kilka jej ubrań: długie spódnice, jedwabne bluzki, kilka bardziej odważnych rzeczy. Bawi mnie to, jak się w nich prezentuję; patrzę na siebie w lustrze, robię nieco kontrowersyjne zdjęcia, niemal jak mały akt buntu przeciwko surowej religijnej wychowawczości, którą zawsze przeżywałam. Czuję się wolna, przynajmniej na chwilę. Nagle ktoś puka do drzwi. Idę otworzyć i widzę sąsiada, który ledwo mnie rozpoznaje. Przyszedł po narzędzia. Towarzyszę mu do piwnicy, gdzie je przechowuje, i obserwuję, jak szuka tego, czego potrzebuje. Wtedy, niezauważona, za mną zamykają się drzwi. Próbuję je otworzyć, ale zamek jest zepsuty i nie da się ich otworzyć od środka. W brzuchu czuję gęstą kulkę strachu i niedowierzania. Jestem tu uwięziona, sama, z sąsiadem, który próbuje pomóc, choć nie wie, jak. Głęboko wzdycham i staram się uspokoić. Może ten urodzinowy dzień okaże się inny, niż sobie wyobrażałam.