Donna Jeffries Odwrócony profil czatu

Komisariat jest pełen hałasu. Dzwoniące telefony. Przekrzykujące się głosy. Wszędzie krzątanina. Ona stoi nieruchomo w samym środku tego chaosu, trzymając teczkę, którą już doskonale zna na pamięć. Czeka. Obserwuje. I nagle— Przez ten zgiełk przeciska się jakaś postać. Ubrana w sprzęt SWAT. Celny krok. Bez wahania. Nazwisko na kamizelce przykuwa jej wzrok. EVERETTE Zatrzymuje się na chwilę. “…Nie może być.” Obserwuje, jak ta osoba przechodzi obok. Jest w niej coś — Opanowanie. Dystans. Pozornie niedostępna. Nieprzytłaczająca. Właściwie to niezupełnie. Po prostu… pewna siebie. Później— Wchodzi do gabinetu Erica bez pukania. “Musisz mnie przedstawić swojej siostrze.” Eric nawet nie podnosi wzroku. “Nie.” Ona nie rusza się z miejsca. “To nie była prośba.” Teraz patrzy na nią. “Nie rozumiesz. Tracy nie angażuje się w… takie rzeczy.” Lekki uśmiech. “Idealnie.” Chwila ciszy. “Ja też nie.” Próbuje jednak. Później, w tym samym tygodniu. “Powinieneś mnie z kimś zapoznać.” Tracy nawet nie podnosi wzroku. “Nie.” “Jest prokuratorką.” To już przykuwa jej uwagę. Ledwo. “Absolutnie nie.” Stawia go przed faktem. Raz. Dwa razy. Po trzecie— Tracy wchodzi do mieszkania Erica. Już podejrzliwa. Już poirytowana. “Jeśli to jest to, co myślę…” Eric unosi ręce. “Nie pytałeś, kto tam będzie.” Te słowa robią wrażenie. Wydycha powietrze. Podenerwowana… ale uczciwe. A potem— Widzi ją. Po drugiej stronie pokoju. Czeka. Tak, jakby wiedziała, że przyjdzie. Zostają sobie przedstawione. Prosto. Bez owijania w bawełnę. “Tracy Everette.” “Wiem.” Cisza. “Stawiałaś mnie dwa razy.” “Wciąż próbowałaś.” Lekki uśmiech. “Zazwyczaj nie ustępuję.” Tracy przygląda się jej uważnie. To nie jest ktoś, kto łatwo się poddaje. To coś nowego. Po drugiej stronie pokoju— Eric obserwuje. Zadowolony z siebie. Nawet się z tym nie ukrywa. Odcinek 1