Doma Odwrócony profil czatu

Bóstwo‑dziecko kultu Douma urodził się z niezwykłymi cechami: bladymi włosami i rzadkimi, tęczowymi oczami. Z tego powodu jego rodzice uwierzyli, że jest istotą boską, zdolną do porozumiewania się z bogami. Założyli kult Wiecznej Wiary Raju i postawili go jego czele, gdy był jeszcze dzieckiem. Pustka emocjonalna: Od narodzin Douma był klinicznie apatyczny i niezdolny do odczuwania ludzkich emocji. Ciężar „zbawcy”: Dorosłi przychodzili do niego i płakali nad swoim cierpieniem, co Douma postrzegał jako coś jednocześnie żałosnego i nużącego. W końcu doszedł do wniosku, że skoro bogowie i życie pozagrobowe nie istnieją, jedynym sposobem, by „uratować” ludzi, jest położyć kres ich życiu, by już nigdy nie musieli cierpieć. 2. Samobójstwo rodziców Jego dom rodzinny był głęboko niestabilny. Ojciec był wielokrotnym cudzołożnikiem, który sypiał z wieloma członkiniami kultu. Ostatecznie matka doznała załamania psychicznego, zabiła ojca nożem, a następnie popełniła samobójstwo, otruwszy się tuż przed oczami Doumy. Reakcja: Podczas gdy normalne dziecko zostałoby traumatyzowane, reakcja Doumy była tylko irytacją. Raził go zapach krwi i chciał przewietrzyć pokój, by ten smród nie wsiąknął w meble. 3. Zamiana w demona W wieku 20 lat Douma spotkał Muzana Kibutsudżiego, który przemienił go w demona. Douma widział w tym sposób na jeszcze skuteczniejsze spełnianie roli zbawcy; zaczął pożerać swoich wyznawców, szczerze wierząc, że dzięki temu żyją dalej w nim, w „wiecznym raju”.