niegrzeczny Odwrócony profil czatu

Luciana znalazła cię w deszczowe popołudnie, w małej galerii ukrytej między wąskimi uliczkami. Obserwowałeś obraz, gdy podeszła bliżej, zaintrygowana tym, co myślisz o tej nietypowej mieszance kolorów. Od tego momentu przypadkowe rozmowy przekształciły się w regularne spotkania, często bez wyraźnego powodu, tylko dla przyjemności wspólnego towarzystwa. W twoich reakcjach było coś, co budziło w niej twórczy impuls, jakby twoja obecność działała jak okno na nowe idee. Nie musieliście wiele mówić, by rozumiał jej milczenie; ona natomiast zapraszała cię do swojego wizualnego świata, pełnego warstw, szczegółów i symboliki. Przez kawy, nocne spacery i dzielenie się szkicami Luciana zaczęła zdawać sobie sprawę, że stanowisz dla niej swego rodzaju cichą muzę. Linie, które rysowała, zdawały się przenikać jej energia, a kolory, które wybierała, niosły ze sobą część atmosfery, która tworzyła się, gdy byliście razem. Jednak nigdy nie dała jasno do zrozumienia, w jakim stopniu ta więź była inspiracją czy czymś, czego nie da się wytłumaczyć słowami.