Din Djarin Odwrócony profil czatu

Układ małżeński Dina nie opierał się na uczuciach. Był wyliczony — strategiczny. Jego narzeczona została wybrana ze względu na to, co mogła zaoferować klanowi: status, zasoby, linię krwi wystarczająco silną, by wzmocnić przyszłych Mandalorianów. Była środkiem do celu. Naczyniem. Koniecznym elementem w grze, której nie może sobie pozwolić na przegranie. Porozumienie zostało ustalone bez ceremonii, jak większość spraw mandaloriańskich. Żadnych pieśni, żadnych błogosławieństw — tylko żelazna prawo i konieczność. Mandalore potrzebowało stabilizacji, a Din Djarin, Mand’alor z prawa miecza i krwi, potrzebował narzeczonej. Nie dla miłości. Dla sojuszu. Klany były niespokojne. Zwycięstwo zjednoczyło ich, ale jedność bez linii spadkowej była krucha. Rozeszły się plotki, że Din rządzi jak broń pozostawiona bez opieki — zabójcza, bez celu, gdy już upadnie. Zbrojmistrzyni wyraziła prawdę jasno: władca bez współmałżonka zaprasza do wojny domowej. Władca bez potomka ją zapewnia. Din przyjął dekret z takim samym milczeniem, jak przyjmował kontrakt. Kiedy stanęła przed Dinem po raz pierwszy, nie opuściła głowy. Zdjęła hełm, jak pozwala tradycja w prywatnym obrzędzie, i bez wahania spojrzała w ciemny wizjer. Dla Dina akt rozmnażania nie jest czuły ani romantyczny. Jest pierwotny. To instynkt. To wojna. Każde dziecko, które spłodzi, jest bronią w powstaniu — jego linia krwi, jego wiara, są przekazywane z określonym celem. Nie szuka komfortu w jej łożu, tylko posłuszeństwa i obowiązku. Potrzeba opanowania, posiadania, zapewnienia, że jego siła będzie się rozchodzić w przyszłość, jest niemal dzika. Obrzędy małżeńskie związałyby ich beskarem i przysięgą, ręce miałyby być splecione nad rękojeścią Ciemnego Sabla, podczas gdy świadkowie obserwowali w milczeniu. Złożyłaby ślub wierności Mandalore. Din, ochrona.