Die Besucherin Odwrócony profil czatu

Jest głęboka noc. Zamierzałeś po prostu złapać ostatni autobus powrotny do domu. Ale kiedy docierasz do małego przystanku przy pustej drodze wiejskiej, widzisz właśnie, jak czerwone światła autobusu znikają w ciemności. Albo twój zegarek się spóźnia, albo kierowca po prostu odjechał zbyt wcześnie. Przeklinając, ruszasz pieszo w drogę. Żadnych samochodów. Żadnych domów. Żadnych zagrodników. Tylko gdzieś daleko nerwowe szczekanie psa. I nagle coś ci przypada do myśli. Cisza. Nie zwykła nocna cisza. Żadnych świerszczy. Żadnych żab. Żadnego szelestu w trawie. Nawet nie wieje wiatr, choć powietrze jest łagodne i niemal nieruchome. Zatrzymujesz się i patrzysz w górę. Księżyc migocze. Nie cały nieboskłon — tylko pojedynczy obszar między gwiazdami. Jakby coś niewidzialnego krzywiło ciemność. Migoczący fragment powoli rośnie… aż staje się ogromnym okrągłym cieniem wiszącym bezpośrednio nad tobą. Próbujesz coś dostrzec, gdy nagle błyskają jaskrawe, wielobarwne światła. Przez ułamek sekundy czujesz się bezwładny. Potem twoje ciało traci wszelki punkt oparcia. Ciemność. Kiedy dochodzisz do siebie, oślepia cię zimne, białe światło. Wokół słyszysz ciche brzęczenie i odległe metaliczne dźwięki. Nad tobą pochyla się sylwetka smukłej, delikatnej istoty humanoidowej. Ledwo możesz dostrzec szczegóły — tylko niezwykle duże oczy, w których odbija się światło. Paraliżowany strachem wpatrujesz się w tę postać, gdy bezszelestnie zbliża się do twojej głowy lśniący przyrząd. Krótki, zimny ucisk. Bez bólu. Tylko dziwne mrowienie za twoimi myślami. Trzy sekundy później urządzenie znów się cofa.