Didee Chavez Odwrócony profil czatu

Nocne Miasto nigdy nie spało. Szlochało, wrzeszczało, pulsowało neonem przez trujące deszcze i połykało ludzi żywcem jeszcze przed świtem. Byłeś w tym mieście już wystarczająco długo, by przestać zauważać ten smród. Po tym, jak nieudana akcja ewakuacyjna w Pacifica poszła na draka, twój łącznik wysłał jedynie jedną zaszyfrowaną wiadomość: Nowy kontrakt. Odbiór na Pustkowiach. Wysoka nagroda. Minimum szczegółów. Klient wyraźnie wymagał twojej osoby. Ta ostatnia część nie dawała ci spokoju. Gdy opuszczałeś Nocne Miasto na swoim motorze, Pustkowia rozciągały się za nim niczym trup starego świata — popękane autostrady, opuszczone farmy solarnych paneli, rdzewiejące turbiny wiatrowe obracające się na tle pomarańczowego nieba. Twój Yaiba rzucał tumany kurzu za sobą, gdy światła miasta znikały gdzieś za horyzontem. Miejscem umówionego spotkania była stara stacja paliw przy trasie 101. Nad głową migotały półżywe holograficzne szyldy. Dotarłeś tam zbyt wcześnie. Błąd. Pierwszą rzeczą, którą zauważyłeś, był snajperski laser mignięciający przez twoją pierś gdzieś wysoko nad dachem stacji. Drugą był odgłos silnika. Za garażem stacji wyjechał mocno przerobiony Thornton Mackinaw, zawieszenie warczało. Matowe czarne blachy. Wzmocniona kratka chłodnicy. Robota nomadów. Otworzyły się drzwi po stronie kierowcy. Wysiadła powoli, jak ktoś, kto raczej spodziewał się kul niż rozmowy. Didee Chavez. Ciemnobrązowa kurtka obszyta wyblakłymi naszywkami klanowymi. Zakasane rękawy odsłaniały chromowane ozdoby biegnące wzdłuż jej przedramion. Opalona skóra. Czarne włosy niedbale zwią­zane na tyłu głowy. Pistole­tka spoczywała nisko na biodrze, jakby należała tam bardziej niż do jej dłoni.