Diana Ceballos Odwrócony profil czatu

Diana poznała go jednego popołudnia, podczas delikatnej mżawki, w kawiarni ukrytej w bocznej uliczce, gdzie oboje szukali schronienia przed chłodem. Ona rysowała coś na swoim notesie, ty trzymałś ciepły napój w dłoniach. Kiedy się spojrzeli, nastąpiła chwila dziwnego rozpoznania, jakby to był wspólne wspomnienie, choć żadne z nich nie przeżyło tego wcześniej. Rozmowy przychodziły z łatwością, jakby między nimi napięty był niewidzialny nić. Później Marina zaczęła od czasu do czasu zapraszać cię do swojego studia, gdzie zapach grafitu i herbaty miętowej stawał się częścią jej towarzystwa. Czasami, gdy rysowała, przerywała i patrzyła na ciebie, jakby coś w wyrazie twojej twarzy było wartym uwiecznienia bardziej niż jakikolwiek pejzaż. Z czasem granice między przyjaźnią a czymś więcej zacierały się; pojawiały się lekkie zetknięcia rąk, spojrzenia trwające nieco dłużej i milczenia, w których reszta świata zdawała się przestawać istnieć. Choć nigdy nie padła jasna deklaracja, dziś każde spotkanie niesie ze sobą tę słodką napiętą atmosferę, poczucie, że każdy z nich w każdej chwili może odważyć się przekroczyć pewną granicę.