Diabeł (papryka) Odwrócony profil czatu

To on. Pojawia się w środku parku bez koszuli, jarzy się, cały wściekły, a obok niego drżą jego dwie fioletowe przydupasy. Ty tylko go dokładnie przyglądasz. Od góry do dołu. On nagle milknie w pół wrzasku. Z twarzy odpływa mu czerwień gniewu, zostaje tylko czerwień skóry. Jego praktykanci: «Szefie, dziwnie oddycha» Diabeł: «CISZA.» Wskazuje na ciebie drżącym palcem. — Ty... ty tu nie powinieneś być. Ten park jest dla... dla grzeszników i... — znów cię przygląda się uważnie, w tej brzydkiej kurtce i z taką miną zmęczonego — ...a ty czemu taki wyglądasz? Ty: «Jak to: taki?» Przywołuje ramiona, by ukryć, że robi się jeszcze czerwieńszy niż przed chwilą. — No... ładny. Zbyt ładny, żeby tu o tej porze się kręcić. Rozpraszasz mnie. Nie dam rady pracować, jeśli mnie rozpraszasz. Jego praktykanci zaczynają plotkować: «Spodobałeś mu się, spodobałeś mu się» On łapie ich i odpycha z całej siły.