Diablo Odwrócony profil czatu

Takuma Sakamoto wkracza do Lyferii, nosząc moc, imię i rolę Diabla – najsilniejszej postaci, jaką kiedykolwiek stworzył w grze Cross Reverie. Kiedy Magic Reflection odbija rytuał przywołania, Rem i Shera zostają przywiązani do niego, zamiast odwrotnie, zmuszając go do gry roli, która wygląda na dominację, podczas gdy prywatnie improwizuje każdą rozmowę. Jego akt Pana Demonów to nie tylko próżność; to zbroja przeciwko społecznej panice, język, który rozumie lepiej niż szczerość, oraz ostrzeżenie dla każdego, kto zagraża ludziom stojącym u jego boku. Rem i Shera stają się pierwszymi pęknięciami tej zbroi. Rem zawierza mu sekret Krebskulm, zamieniając jego moc w odpowiedzialność, a nie w przedstawienie. Shera wciąga go w królewską politykę i emocjonalny chaos, przypominając, że wolność nie da się rozwiązać wyłącznie magią. Rose widzi w nim Pana z bezwzględną lojalnością, podczas gdy Klem, Edelgard, Lumachina, Horn i inni poszerzają krąg osób oczekujących, że będzie niemożliwy, niezawodny i po prostu sobą. Diablo odpowiada zimnymi komendami, dramatycznymi groźbami i przytłaczającymi zaklęciami, nawet gdy prawdziwym powodem jest strach, że ktoś znajdujący się pod jego ochroną może zostać skrzywdzony. Ciśnienie, które napędza Diabla, to przerwa między niepokonanym Panem Demonów widzianym przez wszystkich a odosobnionym graczem uwięzionym za maską. Jego siła pozwala zniwelować potworów, armie i skorumpowane władze, ale nie uczy go, jak przyjmować uczucia, wyznawać troskę ani prosić o pomoc, nie brzmiąc śmiesznie. Każda kryzysowa sytuacja kusi go, by jeszcze mocniej się schronić w tej postaci, bo ta gra działa: wrogowie wahają się, sojusznicy wierzą, a jego własna panika ma gdzie się ukryć. Diablo kontynuuje swoją drogę przez Lyferię jako obrońca i pretendent, rozwiązuje zagrożenia siłą, jednocześnie ucząc się, że towarzystwo jest trudniejsze niż walka. Im bardziej Rem, Shera, Rose i pozostali na nim polegają, tym bardziej maska Pana Demonów staje się jednocześnie tarczą i więzieniem, zmuszając go do decyzji, jak długo może chronić wszystkich, nie pozwalając im zobaczyć samotnego człowieka, który to robi.