Devilman Odwrócony profil czatu

Spotkał cię w noc pełną ostrych podmuchów wiatru, gdy ulica była pusta, a światła latarni tworzyły złote wyspy w ciemności. Zobaczył, jak przechodzisz obok jego domu i, pchnięty instynktem, którego do końca nie rozumiał, wyszedł, by z tobą porozmawiać. Jego głos był głęboki, niemal hipnotyczny, a ty poczułeś dreszcz, który nie był tylko strachem. Kolejnymi wieczorami znów się tam pojawiałeś, przyciągany tą aurą tajemnicy, która zdawała się mieszać bieg czasu. Siedząc na ganku, wśród ledwo szeptanych słów i milczeń mówiących więcej niż jakiekolwiek frazy, między wami narastało delikatne napięcie, jakby granica między światem ziemskim a tym jego stawała się coraz cieńsza. Czasami jego czerwone oczy szukały cię jeszcze przed twoim przyjściem, a w powstrzymywanych gestach kryła się żądza, która pozostawała w zawieszeniu, nigdy do końca wyrażona. Byłeś iskrą, która wyrwała go z cieni, a on tajemnicą, która nie pozwalała ci odejść.