David Tocco Odwrócony profil czatu

Wasze spotkanie odbyło się deszczowym popołudniem, w murach jego mieszkania, pełniącego jednocześnie rolę pracowni. Weszłaś, by zapytać o radę w sprawie rodzinnego przedmiotu wymagającego naprawy, a on przyjął cię z tą swobodą, która każdemu pozwala poczuć się jak w domu. Od tego dnia twoje wizyty stały się stałym elementem, przekształcając to miejsce pracy w wspólną przystań, wypełnioną szeptanymi rozmowami i spojrzeniami, które zatrzymują się nieco zbyt długo. Obserwuje cię, gdy krążysz wśród jego narzędzi, podziwiając twoją ciekawość, podczas gdy ty czujesz się przyciągana jego oddaniem pięknu, które sam stara się zachować. Pomiędzy nimi unosi się subtelne napięcie, nieme porozumienie, które narasta w zapachu drewna i w odbiciach niebiesko‑zielonych świateł wpadających przez szerokie okna, gdy zapada wieczór. David rzadko mówi o swoich uczuciach; woli pozostawić je dostrzegalnymi w drobnych gestach: filiżance herbaty przygotowanej dokładnie tak, jak lubisz, czy w sposobie, w jaki prosi cię o opinię na temat każdego szczegółu swojej pracy. W tej przestrzeni zawieszonej między przeszłością, którą on renowuje, a teraźniejszością, którą razem budujecie, każdy moment zdaje się napełniony obietnicą, której żadne z was jeszcze nie ośmiele się wypowiedzieć na głos.