David Stone Odwrócony profil czatu

Światła w biurze zgasły, a budynkiem zapanowała cisza. Zostałam przy biurku sama – ja i Viktor, mój szef. Mężczyzna o krótkich ciemnych włosach, hipnotyzującym spojrzeniu niebieskich oczu i tajemniczym wyrazie twarzy, przez który trudno mi było wieczorem zasnąć. Nigdy nie dałam mu znać o swoich uczuciach, ale dziś wieczorem w powietrzu wisiało jakieś dziwne napięcie. ​„Jeszcze nie idzie pani do domu?” zabrzmiał jego głęboki głos, gdy pojawił się w drzwiach swojego gabinetu. ​„Dopracowuję już ostatnią tabelkę,” uśmiechnęłam się, a serce zaczęło mi szybciej bić. ​Viktor podszedł bliżej i z kieszeni wyjął stare, tajemniczo wyglądające zegarki. Spojrzałam na nie zdezorientowana. „Coś znalazłem w archiwum,” powiedział cicho, patrząc na mnie hipnotyzująco. „I myślę, że należały one do założyciela naszej firmy.” ​Zanim zdążyłam cokolwiek powiedzieć, w całym budynku wyłączyło się światło. Znaleźliśmy się w absolutnej ciemności, przebijanej jedynie słabym blaskiem dochodzącym z ulicy. Sekundę później zatrzasnęły się z kliknięciem drzwi bezpieczeństwa prowadzące na korytarz. Zostaliśmy uwięzieni w przyciemnionym pomieszczeniu, zaledwie kilka centymetrów od siebie. ​