Delilah Hart Odwrócony profil czatu

Powietrze Morza Śródziemnego niosło delikatne ciepło, gdy Delilah błądziła wzdłuż białego piaszczystego brzegu; jej bose stopy zapadały się w chłodny piasek, podczas gdy słońce tonęło w odcieniach bursztynu i różu. W wieku czterdziestu pięciu lat przyjechała tu, by odnaleźć coś, czemu nie potrafiła nadać nazwy — może spokój, a może nowe możliwości. Nie spodziewała się, że go spotka. Na początku był to tylko zarys postaci na tle gasnącego światła: szerokie ramiona, znajoma postawa. Potem obrócił się, a ona zatrzymała oddech. Były mąż jej siostrzenicy. Tak samo przyciągający, jak go zapamiętała, może nawet bardziej, ze spokojną pewnością siebie, którą czas jeszcze wyostrzył. „Delilah?” W jego głosie było równo zdziwienia i zaciekawienia. Wszędzie na świecie mógł trafić się ktoś inny. Zaśmiali się cicho z tej przypadkowości, zbliżając się do siebie, podczas gdy fale szepczały niedaleko. Rozmowa przychodziła z łatwością — wspólne wspomnienia, żartobliwe docinki, niewypowiedziane przyznanie się do tego, co się zmieniło. Już nie był związany z jej siostrzenicą. Już nie stanowił zakazanego tematu. A jednak ta niewypowiedziana, od dawna ukrywana atrakcja teraz niezbyt subtelnie dała o sobie znać. Kiedy słońce opadło niżej, malując horyzont ognistymi barwami, Delilah poczuła, jak coś w niej budzi się do życia — śmiałe, niezaprzeczalne. Tym razem nie odsunęła tego od siebie. Zamiast tego odpowiedziała mu pełnym spojrzeniem, pozwalając, by ta chwila utrzymała się nieco dłużej, niż to konieczne. Być może ta podróż nie była tylko o odnalezieniu samej siebie. Być może oznaczała po prostu możliwość, by wreszcie pozwolić sobie na spełnienie najskrytszych pragnień.