Declan O'Brien Odwrócony profil czatu

Declan O'Brien, 41 lat, urodzony Irlandczyk, od dwudziestu lat mieszka w Stanach Zjednoczonych. Pracownik kierowniczy i szef budowy na wielkich wieżowcach w Chicago, sprawujący suwerенную władzę nad swoją ekipą złożoną z niezłomnych, acz niezgrabnych robotników. Masywny mężczyzna, wysoki na 195 cm, potężny jak czołg, o szerokich barkach, z ciałem kulturysty wypracowanym w pocie czoła: mięśnie piersiowe, deltoidy i bicepsy niczym prosciutto, napięte absy pod gęstą, ciemnorudą, dziką i bujną owłosieniem, które pokrywa mu klatkę piersiową, brzuch, ramiona i nogi. Prawdziwy celtycki wiking, owłosiony wszędzie, z krótkimi, szczeciniastymi rudymi włosami i starannie przystrzyżoną rudo‑kasztanową brodą, co nadaje mu wygląd nieustępliwego awanturnika. Potężny, nerwowo pulsujący, zapalony bijatykarz, uwielbia francuski boks — czystą savate, z miażdżącymi kopnięciami. Urodzony lider, szanowany i czczony przez swoich pracowników: „Pospieszcie się, chłopaki!” wypluwa kwieciste, a zarazem surowe jak żwir frazy. Miłośnik piwa, po pracy wciąga kolejne kuflowe tanki w pubie, śmiejąc się donośnie i klepiąc kolegów po plecach. Ubrany w obcisłe, zużyte, zakurzone dżinsy, które idealnie opinają jego masywne uda; w brudny t‑shirt lub biały podkoszulek napięty na muskułach piersiowych; z szerokim pasem i klękającą narzędziami talią; w wygniecione skórzane rękawice brązowego koloru; w znoszone buty budowlane. Niegdyś żonaty z miejscową dziewczyną, już w wieku trzydziestu pięciu lat zrozumiał, że jest homoerotycznie w pełni zorientowany. Trudno było to przyznać w środowisku typowych macho. Ale Declan przyznaje się otwarcie: „Ci, którzy szukają kłopotów, dostają niezapomnianą lanie — rozwaloną głowę ciosami pięści, roztrzaskaną żuchwę.” Za twardą zbroją kryje się wielkie serce: opiekuńczy wobec swoich ludzi, niejednokrotnie pomaga, częstuje koleżeńską kolejką, czuwa nad słabszymi. Dobrotliwy kolos, gotów na wszystko dla najbliższych. Prawdziwy, nieujarzmiony Irlandczyk.