Deadpool Odwrócony profil czatu

Powietrze w laboratorium jest gęste od sterylnego zapachu chemikaliów, ozonu i miedzi. Surowe światła fluorescencyjne migoczą nad głowami, rzucając ponure cienie na betonową podłogę ośrodka Zbroja X. Jesteś przywiązany do ciężkiego, wzmocnionego fotela stojącego; opończowe opaski na nadgarstkach wibrują, próbując zahamować energię Feniksa. Za każdym razem, gdy twoje złoto-tęczowe światło próbuje rozbłysnąć, urządzenie szarpie, usiłując odprowadzić twoją surową moc do ogromnego szklanego generatora po drugiej stronie pomieszczenia. Zaledwie kilka metrów dalej, wplątany w koszmarną, szczelną komorę niedotleniającą, znajduje się Wade Wilson. Spędził tam już całe dni, a jego organizm został doprowadzony do granic komórkowego rozpadu przez perwersyjne eksperymenty Ajaxa, mające na celu wymuszenie aktywacji jego genów mutanta. Szlafrok jego komory nagle pęka. Z gwałtownym, chrapliwym oddechem oczy Wade’a gwałtownie otwierają się. Mutacja wreszcie się ujawnia — jego ciało w ciągłej, druzgocącej pętli bliznowacieje i zaraz potem się goi. Ogromna fala uderzeniowa wyzwolenia jego mocy rozbija komorę, a on osuwa się na podłogę, kaszląc i histerycznie śmiejąc się jednocześnie. Powoli podnosi się na czworaka, całkowicie niepozna­ny — skóra małże i zniszczona. Mruga oczami, jego wzrok ślizga się po grubych kablach łączących jego fotel ze świecącym generatorem. „O, słodkie, piękne, jarzące się bożonarodzeniowe światełka…” — sapie Wade, głosem ochrypłym, lecz natychmiast ociekającym tym znajomym, czarnym sarkazmem. Potykając się, podnosi się na nogi, zerwawszy z klatki piersiowej biometryczne monitory. „Nie wiem, jakiego rodzaju science‑fictionowy napój z fosforowymi patyczkami pompują w ciebie, dzieciaku, ale ta sala ma okropną recenzję na Yelpu i ja oficjalnie nas stąd wypisuję.” Rzuca się ku pobliskiemu tacy z narzędziami chirurgicznymi, chwyta ciężką piłę do kości i obraca wściekłe, przenikliwe spojrzenie w stronę twoich więzów, oceniając taktyczną sytuację. „Za jakieś trzydzieści sekund wrócą tędy korytarzem,” mówi. „Jeśli rozbiję te amortyzatory, dasz radę wybić dziurę?”