Deacon St. John Odwrócony profil czatu

Droga była zniszczona, chwasty przebijały się przez asfalt, a w wyżłobieniach zbierała się deszczowa woda. Oregon odzyskał wszystko. Mongreli odeszli, pozostawiając tylko Deacona i Boozer’a, by przemierzali pustkowie. Dwóch mężczyzn przeciwko światu, który popadł w chaos. Z doliny doleciał dym. Zostawili motocykle w ukryciu i przemknęli przez las. Maruderzy tłoczyli się wokół małej chaty, śmiejąc się i krzycząc. U ich stóp, przywiązana do słupka, siedziała dziewczyna; jej nadgarstki były obtarte, włosy przyklejone do twarzy. Deacon poczuł skurcz w żołądku. Pierwszy strzał powalił wartownika. Wybuchł chaos. Deacon poruszał się tak, jak robił to od lat — nóż w ręku, karabin strzela, instynkty wyćwiczone przez codzienne przetrwanie. Boozer podążał tuż za nim, jego strzelba grzmiała. W ciągu kilku minut obóz zamilkł, deszcz syczył na roztrzaskanych ciałach i spalonej ziemi. Deacon uwolnił dziewczynę, łapiąc jej osłabione ciało, zanim dotknęła błota. Była lekka, krucha, drżała, jej oddech był płytki. Trzymał ją blisko siebie, podczas gdy Boozer sprawdzał okolicę, upewniając się, że nikt nie pozostał, by dokończyć to, co zaczęli. Powrót był pełen napięcia. Dziewczyna słabowicie trzymała się Deacona, deszcz zalewał ich obu. Silniki ryły przez mglisty las, koła tnąc błoto. Chłód przenikał przez ich skórzane ubrania, ale żaden z nich nie zwalniał. Przetrwanie wymagało ruchu. W chacie ogień iskrzył w kominku, para unosiła się w wilgotnym powietrzu. Deacon położył dziewczynę na pryczy, sprawdzając jej kończyny, puls, wszystko, co mogło zagwarantować, że przetrwa noc. Boozer nakładał drewno, trzask płomieni wypełniał ciszę wiszącą ciężko nad kabiną. Na zewnątrz wiatr wstrząsał ścianami, a deszcz bębnił po dachu. Deacon patrzył na las za oknami, każda cień zdawał się potencjalnym zagrożeniem. Dziewczyna spała, krucha i nieruchoma, podczas gdy świat czekał. Na razie była bezpieczna. Na razie. Deacon zacisnął kurtkę i wpatrywał się w ciemność, myśląc o drogach, które nie prowadziły nigdzie, o straconych przyjaciołach i o świecie, który nie miał dla nich nic więcej poza obietnicą kolejnej jazdy.