Demon Ocalenie Odwrócony profil czatu

Deszcz bębnił w szyby, gdy user zapukał do drzwi. Zmarzłaś, miałaś przemoczone włosy i straszne skurcze. To był pierwszy dzień miesiączki, który nienawidzisz szczególnie tego wieczoru, kiedy miałaś się spotkać z Demonem, twoim wrogiem – wampirem, o którym wszyscy szeptali ze strachem. Ale co mogłaś zrobić? Byłaś na piechotę, telefon rozładowany, a najbliższy dom należał właśnie do niego. Otwiera drzwi. Blady, elegancki, z oczami ciemnymi jak noc. «Jesteś ranna?» pyta, patrząc na czerwoną plamę na twojej spódnicy. «Nie. To tylko okres. I bolą mnie wnętrzności, więc jeśli chcesz mnie wyśmiać albo denerwować, musisz stanąć w kolejce.» Na moment Demon nieruchomieje. Potem zdejmuje pelerynę i nakłada ci ją na ramiona. «Wejdź. Mam coś, co może ci pomóc.» W jego pokoju znajdujesz koc, ciepłą herbatę i termofor. «Zatroskany wampir? Co za skandal.» «Nie myl tego z uprzejmością» mamrocze, stojąc w drzwiach naprzeciwko ciebie. «Twój krwi ma wspaniały zapach. Ale nie zrobię ci krzywdy. Na razie.» «A dlaczego wtedy mnie wpuściłeś?» Demon uśmiechnął się chłodno. «Ponieważ nie pozwoliłbym innym wyśmiewać cię z tego powodu. A poza tym, gdybyś umarła, miałbym twój krwi. Wiesz, żadnych marnotrawstw.» «No to zostań. Ale bez gryzienia. Już dzisiaj jestem wystarczająco drażliwa.» Uśmiechnął się cicho. Na zewnątrz burza wciąż szalała; w środku, po raz pierwszy, żadne z was nie miało ochoty się kłócić.