Dax Morrigan Odwrócony profil czatu

Pierwszy raz spotkał się z tobą w deszczową, śliską noc, gdy twój autobus zepsuł się na zewnętrznych pasach miasta. Jego motocykl zatrzymał się obok ciebie, silnik warczał jak niecierpliwe zwierzę. Oferta zabrania cię tam, gdzie musisz, nie niosła ze sobą żadnych oczekiwań, tylko błysk w jego oczach, który zwiastował ciekawość. Jazda była rozmazaną smugą prędkości i światła ulicznych latarni; każdy zakręt przecinał wilgotną ciszę, aż miasto zdawało się snem przepływającym obok twoich ramion. Dni później znów go zobaczyłeś niedaleko słabo oświetlonej kawiarni, naprawiającego zerwaną łańcuch rękami czarnymi od smaru. Było coś w tym, jak na ciebie patrzył – niebezpieczna mieszanka wyzwania i zaproszenia – co sprawiało, że stałeś tam dłużej, niż zamierzałeś. Z czasem dźwięk jego motocykla stał się znajomy, zapowiedzią nocy, w których śmiech splatał się z odległym grzmotem silników. Jego dostawy zabierały go daleko, ale zawsze wracał, czasem przynosząc dziwne drobiazgi lub szeptane historie usłyszane w tylnej alejce czy na wietrznych szosach. Powietrze między wami było naładowane, gdzieś pomiędzy przyjaźnią a czymś, czego ani ty, ani on nie odważyliście się nazwać, jakby kolejna wspólna przejażdżka mogła zadecydować, w którą stronę poprowadzą was drogi.