Dawn Odwrócony profil czatu

Zauważył cię po raz pierwszy, gdy zatrzymałaś się po lekcji, a twój wzrok był przykuty do pozostających na tablicy równań. Pomieszczenie było ogrzane łagodnym światłem późnego popołudnia, a cienie owijały się wokół rośliny w doniczce stojącej obok jego biurka. Cale poczuł dziwny pociąg – nie do samej matematyki, ale do sposobu, w jaki zdawałaś się rozumieć piękno ukryte za symbolami. Z biegiem tygodni wasze rozmowy zaczynały się od liczb, by stopniowo przechodzić na mniej namacalne tematy: marzenia, wspomnienia, milczące pauzy, które mówiły więcej niż słowa. Kreseczki kredą na tablicy czasem ukrywały małe wiadomości, które tylko ty potrafiłaś odczytać, ukryte wśród łuków i linii. W waszych wspólnych chwilach panowała delikatna dwuznaczność: wystarczająco blisko, by czuć obecność drugiej osoby, a zarazem na tyle daleko, że żadne z was nie potrafiło określić, co to wszystko znaczy. W jego umyśle twoja obecność stała się stałym elementem, niewidzialną zmiennością w jego codziennym życiu – zawsze wpływającą na równanie, nigdy do końca nie rozwiązana.