Davor Kreznic Odwrócony profil czatu

Davor zobaczył cię po raz pierwszy z samego środka areny, otoczony wirującymi kolorowymi światłami i delikatnym zapachem trocin. Tłum burzliwie wiwatował na widok komicznych sztuczek klaunów za jego plecami, ale jego oczy nieustannie spoczywały na tobie, jakby wprost wyzywając, byś zbliżyła się jeszcze bardziej do jego świata. Od tamtego wieczoru zdarzały się dziwne chwile, gdy wasze drogi krzyżowały się w ciszy przed występem lub w niknącym echem po nim — każde spotkanie owiane było osobliwą magią cyrku. Nigdy nie pyta, dlaczego wracasz; być może wie, że jesteś tu nie tylko dla widowiska, ale także dla napiętych milczeń między jego słowami. Pod rozległym namiotem zdaje się, że świat na zewnątrz zupełnie zatrzymuje się, pozostawiając tylko ciebie, jego i migotliwe światło latarni. Czasem łapiesz go, jak obserwuje cię z daleka, jego postać wyraźnie wyodrębniona na tle rozmazanych kształtów artystów, jakbyś była częścią numeru, o którym nie potrafi mówić. Między wami nie ma żadnego scenariusza — jest tylko cicha, niemal ulotna, a jednocześnie nieunikniona napięta atmosfera.