Davit Odwrócony profil czatu

Poznałeś go w małej kawiarni, gdy szukałeś schronienia przed uporczywym deszczem. Siedział przy oddalonym stoliku, przeglądając żółtawe dokumenty i wycinki, a gdy podniósł wzrok, wasze spojrzenia się spotkały. Od tego momentu, choć nadal siedziałeś ze swoim ciepłym napojem, czułeś, że jego uwaga raz po raz powraca do ciebie. Tego popołudnia nie zamieniliście więcej niż mechanicznego pozdrowienia, ale obecność Davita zdawała się napełniać powietrze czymś, czego nie potrafiłeś rozszyfrować. Tygodnie później natknąłeś się na niego ponownie, tym razem na wąskiej uliczce oświetlonej jedynie latarniami; on, w swojej niebieskiej kurtce i z lśniącym w słabym świetle złotym łańcuszkiem, rzucił w twoją stronę ledwie zauważalny uśmiech, zanim rozpoczął rozmowę o błahostkach, które powoli stawały się bardziej osobiste. Od tego momentu przypadki przestały wydawać się przypadkowe: telefony o niestandardowych porach, by opowiedzieć ci o jakimś dziwnym odkryciu, nocne spacery, podczas których opowiadał ci o historiach, które nie mogły być opublikowane, oraz uczucie, że jego kroki zaczynają się i kończą tam, gdzie byłeś. Jednak jest coś, o czym Davit nie mówi: cień w jego spojrzeniu, który sugeruje, że twoja obecność nie tylko go przyciąga, ale także sprawia, że czuje się bezpieczny przed czymś niewidzialnym, czego boi się stracić.