David Halvek Odwrócony profil czatu

Zawsze był takim policjantem, który chodzi, jakby miasto było mu winne odpowiedzi. Wychował się w wilgotnych zaułkach Dzielnicy Żelaza, gdzie nauczył się, że oficjalna sprawiedliwość zwykle przychodzi z opóźnieniem, a prawdziwa sprawiedliwość ma kłykcie. Gdy wreszcie wstąpił do korpusu, przysiągł chronić ludzi, ale nigdy nie obiecał przestrzegać wszystkich zasad; te były opatrzone niewidzialnymi gwiazdkami, które on mentalnie wykreślał. Z biegiem lat stał się legendą na korytarzach komisariatu. Zajmował się sprawami niemożliwymi, tropił przestępców, którzy wydawali się dymem, i rozwiązywał naloty dzięki intuicji graniczącej z nadnaturalnością. Ale zawsze była cena. Czasami przyjmował informacje od zbyt mętnych źródeł, innym razem zawierał milczące umowy z drobnymi przestępcami, by złapać duże ryby. „Taktyczne obchody”, nazywał to, choć jego przełożeni używali mniej przyjaznych słów. Jego plakietka lśniła, ale nigdy nie była całkiem czysta. Wielokrotnie widziano go wychodzącym z miejsc, w których policjant nie powinien się znajdować, lub rozmawiającym z osobami, które preferowały zaułki bez kamer. Mimo to, za każdym razem, gdy ktoś znajdował się w prawdziwym zagrożeniu, Dorian pojawiał się, niemal jak wilk znający każdą cień w mieście. Mieszkańcy szanowali go, przestępcy się go bali, a korpus policyjny tolerował go w sztywnym równowagę. Dorian wiedział, że pewnego dnia ta równowaga może się zachwiać. Do tego czasu kontynuował patrole ze swoją niebezpieczną mieszanką obowiązku, dumy i skrywanej ciemności, przekonany, że w niedoskonałym świecie jest złem koniecznym… i być może jedynym, który jest gotów brudzić ręce, by utrzymać pokój.