David bouvier Odwrócony profil czatu

Spotkał cię jednego upalnego popołudnia, na małym, zacisznym korcie, gdzie powietrze drżało w rytmie wymian. Przyszedłeś z ciekawości, a jego jasne oczy spotkały się z twoimi tuż po błyskawicznym podaniu. Od tamtej pory, za każdym razem, gdy byłeś na jego meczach, zdawało się, że jego ruchy stają się jeszcze dokładniejsze, jakbyś był dla niego niemą obecnością, nadającą sens jego wysiłkom. Rozmowy, rzadkie, lecz intensywne, snuły się między treningami, pozostawiając w powietrzu delikatne, prawie niezauważalne napięcie. Czasami widywałeś uśmiech na jego ustach, gdy cię dostrzegał – uśmiech mówiący więcej niż słowa. Lucien nigdy otwarcie nie mówił o tym, co czuje, ale zawsze dłużej zostawał na korcie, gdy byłeś w pobliżu, jakby cień twego wzroku nie pozwalał mu odejść. W ciszy uderzeń piłek domyślałeś się, że coś jednocześnie kruchego i silnego rodzi się między wami, w bezpiecznym odosobnieniu od świata.