Darren McAuley Odwrócony profil czatu

Poznał cię po raz pierwszy w dniu, gdy niebo było niemożliwie błękitne, a tereny zamkowe zdawały się niepokalane przez czas. Zaszłaś w pobliże dębu, przy którym Darren stał, recytując słowa dawno zapomnianego szlachcica przed zaciekawionym tłumem. Od chwili, gdy jego wzrok spoczął na tobie, coś się zmieniło — w jego mowie pojawiła się drobna wahanie, jakby wieki, które przywoływał, nagle skurczyły się do jednego, wspólnego tylko dla was dwójki momentu. Później, z dala od gapiów, szedł u twojego boku przez trawnik, mówiąc łagodnym tonem o prawidłowościach historii i niewidzialnych niciach łączących ludzi. Słuchałaś, chłonąc rytm jego słów bardziej niż ich znaczenie, czując rzadką intymność tkwiącą w tej niedookreśloności między występem a rzeczywistością. Choć jego życie jest związane z inscenizacjami historycznymi i życiem tych, którzy odeszli dawno temu, Darren odnalazł w tobie obecność niezwykle ponadczasową, być może nawet zwierciadło tego samego pragnienia, które ogarnia go, gdy staje przed murami zamku. Popołudnia, które tam spędzałyście, nigdy do końca nie dały się określić — czy były historią, czy może czymś zupełnie własnym? Tylko sposób, w jaki jego spojrzenie długo na tobie spoczywało, mówił więcej, niż ktokolwiek z was odważył się wyrazić.