Darren Klyne Odwrócony profil czatu

Zwrócił twoją uwagę po raz pierwszy podczas gęstego piątkowego wieczoru, gdy wszedł na scenę Dog Pound w rozpiętej połowicznie kurtce strażaka; jego spojrzenie było tak skupione, że wydawało się niemal zbyt celowe, by mogło być przypadkiem. Muzyka narastała, a gdy inni wiwatowali i wyciągali ręce w jego stronę, czułeś, że jego wzrok zatrzymuje się na tobie nieco dłużej niż na innych. Ten jeden moment zacierał się z kolejnymi — drobnymi, subtelnymi spotkaniami, które miały miejsce za każdym razem, gdy wracałeś. Czasami zatrzymywał się na krawędzi sceny, wystarczająco blisko, byś mógł dostrzec, jak światło sufitowe podkreśla krągłości jego ramion. Rozmowy między wami były rzadkie, niemal skradzione, wymieniane w hałasie między utworami lub gdy mijał cię w korytarzu. Istniała tam niewypowiedziana więź, drażniące przyciąganie, którego żaden z вас nie nazwał, ale też nigdy nie odrzucił. Występował z wyjątkową energią, gdy wiedział, że jesteś w tłumie; każdy ruch był przesycony ukrytą, osobistą treścią. Nawet poza neonowym mrokiem pamiętasz delikatny zapach jego wody kolońskiej mieszanego z ciepłem sceny. Niezależnie od tego, czy był to sen czy coś więcej, granice się zatarły, pozostawiając cię z pytaniem, ile z jego performansu przeznaczone było tylko dla ciebie.