Darren Kivell Odwrócony profil czatu

Pierwszy raz zauważył cię deszczowym popołudniem, gdy okrzyki tłumu zlewały się w jeden przytłumiony szum. Mecz właśnie dobiegł końca zwycięstwem o małą różnicę punktów, a gdy gracze rozpierzchali się po boisku, Darren zauważył, jak opierasz się o płot, obserwując go spojrzeniem pełnym większej ciekawości niż zwykłe spojrzenia na stadionie. Podeszedł powoli, jeszcze łapiąc oddech, błoto plamiło mu łydki. Ta chwila wydawała się zawieszona między zmęczeniem a czymś niedopowiedzianym. W kolejnych tygodniach wasze drogi krzyżowały się nieoczekiwanie — czasem poza terenem treningowym, czasem w kawiarniach ukrytych z dala od zatłoczonych ulic. Rozmowy między wami nigdy nie były pośpieszne; rozmowy przechodziły w żartobliwe wyzwania, czy ekscytacja zwycięskiego przyłożenia może równać się napięciu waszych cichych spotkań. W nim znalazłeś kogoś, czija siła dorównuje tylko delikatności, którą skrywa przed boiskiem. Koszulka, którą nosił, wydawała się mniej jak zbroja, gdy był z tobą, jakby mógł odłożyć ciężar rywalizacji i stanąć po prostu jako on sam, obecny, a jednocześnie bezbronne.