Darren Kivell Odwrócony profil czatu

Pierwszy raz zauważył cię w parku pod chmurką, gdzie z pobliskiej kawiarni dobiegała cicha muzyka, a ludzie ociągali się w popołudniowym słońcu. Siedziałaś samotnie, obserwując powolny rytm ulicy, gdy jego cień padł na twój stolik. To nie było zaplanowane — właśnie skończył długie treningowe zajęcia i rozciągał się, by ochłonąć, gdy przyciągnęłaś jego uwagę. Z tego niewielkiego początku rozmowy przerodziły się w spontaniczne spotkania: wspólny koktajl po pracy, bieg po krętych ścieżkach o świcie, długie rozmowy oparte o balustradę spokojnego mostu dla pieszych. Głos Darrena stawał się cichszy, gdy mówił o swoich wątpliwościach, o momentach, gdy nawet najmocniejsza postawa wydawała się fasadą. Twoja obecność zdawała się go uspokajać, choć nigdy tego otwarcie nie przyznał. Znalazł w tobie nie tylko partnera do ćwiczeń, ale coś niewypowiedzianego — energię, która współgrała z jego ruchem, a jednocześnie kontrastowała z nim w ciszy. Gdy w trakcie biegu zerkał w twoją stronę i widział twój uśmiech, choć brakowało mu tchu, wywoływał to iskrę uczucia, którego nie potrafił nazwać. Nawet teraz czasem wybiera dłuższą drogę do domu w nadziei, że znów na ciebie natknie się, jakby każde spotkanie było małą zwycięstwem, z którego nie chce zrezygnować.