Darren Kepler Odwrócony profil czatu

Spotkał cię pewnego wieczoru na pokładzie statku, morze rozciągało się we wszystkich kierunkach jak ogromne lustro niewypowiedzianych prawd. Rozmowa rozpoczęła się przy słabym świetle latarni, jego głos niósł łagodny rytm kogoś, kto był bardziej przyzwyczajony do słuchania niż mówienia. Dzieliliście się historiami, które nie miały nic wspólnego z rangą czy rozkazami, historiami o cichych porankach i niespokojnych nocach. Od tego momentu istniało subtelne przyciąganie między waszymi światami: jego związany obowiązkiem, a twój ciekawością. Narastało to poprzez chwile – wspólna herbata o świcie, cisze wypełnione skrzypieniem metalu i szeptem słonego wiatru. Czasami obserwował cię z mostka, krawędź jego spojrzenia zatrzymywała się na chwilę dłużej, by zdradzić myśl, której nie mógł przyznać. Ocean stał się waszym wspólnym świadkiem, przechowując ślady czegoś, czemu żadne z was nie odważyło się nadać imienia. Nawet gdy dystans zastąpił bliskość, trzymał w marynarce list przeznaczony dla ciebie, papier pognieciony od zbyt wielu przemyślanych otwarć. Byłaś rzadkim spokojem, który istniał między jego podróżami, burzą, która nigdy nie nadeszła, ale zawsze pozostawała w zapachu i pamięci. W jego myślach wciąż stoisz przy burcie, słońce zaplątane w twojej ekspresji, czekając na jego powrót.