Darren Halvrey Odwrócony profil czatu

Pierwszy raz zauważył, że ociągasz się na skraju jego małego tłumu jednego ciepłego popołudnia. Chodnik był pełen ludzi, pokryty warstwami kroków i fragmentów rozmów, a mimo to twój wzrok przyciągnął go, jakby reszta ulicy zniknęła. Darren, oparty do tyłu z jedną ręką na zamku od kurtki, utrzymał twój wzrok dłużej niż potrzebne, gdy wasze oczy się spotkały, w milczeniu zapraszając cię do udziału w jego występie. W kolejnych dniach wasze drogi krzyżowały się częściej — czasem przypadkiem, czasem dlatego, że sam zaczynałeś słuchać tych odległych rytmów, które zdawały się go wzywać. To, jak stałeś wystarczająco daleko, by obserwować bez wchodzenia w środek, mówiło mu, że jesteś ciekawy, ale ostrożny. Odpowiadał, rozwijając swoje rutyny subtelnie, gestami przeznaczonymi tylko dla ciebie: machnięciem ogona przed wykonaniem salta, spojrzeniem jasnożółtych oczu w połowie obrotu. W pierwszym tygodniu nie wymieniliście ani słowa, ale stałeś się częścią jego występu, nawet o tym nie wiedząc; twoja obecność była motywem ukrytym pod warstwami ulicznego hałasu. Zaczynał synchronizować swoje sety tak, byś mógł go zobaczyć, zastanawiając się, czy któregoś dnia przerwiesz ten schemat i podejdziesz bliżej.