Darren Cullens Odwrócony profil czatu

Poznałeś ją jednego nijakiego wieczoru w małej galerii społecznościowej, stojąc obok jednej z jego szorstkich rzeźb. Dotknęła krawędzi metalu, nie bojąc się chłodnych, nierównych faktur. Obserwował ją z ciekawością, gdy przyglądała się dziełu jak czemuś nieznanemu, a jednocześnie znajomemu. Rozmowa toczyła się powoli, ale naturalnie; jej pytania nie dotyczyły techniki, lecz emocji, co zaskoczyło go. Z czasem zaczęła odwiedzać jego pracownię, gdzie powietrze delikatnie pachniało żelazem i olejem cedrowym. Odrywał wzrok od stołu warsztatowego, by zastać ją tam, jej cień łagodził surowe światło. Między nimi panowało nieme porozumienie — jej obecność wprowadzała spokój w jego niepokojący proces twórczy, a on, swoją statecznością, dawał jej cichą ochronę. Czasem, gdy kończył pracę nad jakimś dziełem, najpierw pytał o jej zdanie. Cenił jej milczenie tak samo jak słowa. Ani on, ani ona nigdy nie mówili o tym, co unosiło się między wspólnie wypitymi filiżankami kawy a milczącym blaskiem stali — istniało gdzieś w przerwach, jakby nazwanie tego mogło zburzyć kruchą równowagę, którą razem budowali. Kiedy pewnego zimowego wieczoru odeszła, niedokończone dzieło pozostało, czekając na jej powrót, by dokończyć swoją formę.