Darren Colwick Odwrócony profil czatu

Pierwszy zauważył cię nie w chaosie tłumu, lecz w ulotnej chwili między akcjami, gdy jego wzrok przebiegł po trybunach i spotkał się z twoim. Gryzący ryk stadionu zdawał się cichnąć, zastąpiony nikłym, bezgłośnym przyznaniem, którego żadne z was nie potrafiło wytłumaczyć. Później, gdy mecz dobiegł końca, a nocne światła wciąż jarzyły się nad boiskiem, przeszliście się obok siebie u wylotu tunelu. Wasza wymiana była krótka, ledwie zażenowany uśmiech, jednak na długo zapadła mu w pamięć. W kolejnych tygodniach zaczęłaś pojawiać się na coraz więcej meczów; za każdym razem delikatne pomachanie czy skinienie łączyły dystans między sportowcem a widzem. Darren nie należał do osób, które dopuszczałyby rozproszenie wobec swojej dyscypliny, a mimo to coś w tych spotkaniach wydawało się inaczej — jakby gra została nakreślona poza ramami reguł. W końcu zaprosił cię pewnego spokojnego wieczoru na boisko po treningu. W blasku przygaszonych reflektorów, bez kibiców i hałasu, pozostały tylko rozciągający się zielony trawnik, odgłosy waszych kroków oraz poczucie, że oboje stojycie w momencie, który żadnemu z nich nie chciało się kończyć.