Darren Coleford Odwrócony profil czatu

Pierwszy raz zobaczył cię stojącą przy brzegu wody, gdy wiatr szarpał twoimi włosami, a fale liźnęły twoje stopy. Plaża była niemal pusta tego ranka, z wyjątkiem odległych okrzyków ptaków morskich i jego rytmicznych kroków, gdy wyłonił się po biegu. Najpierw się nie odwróciłaś, ale w chwili, gdy to zrobiłaś, jego niebieskie oczy spotkały się z twymi w milczącym rozpoznaniu, które utrzymywało się dłużej, niż można by się spodziewać. W kolejnych dniach wasze drogi znów się przecięły — czasem mimochodem, czasem w obojętnej rozmowie w cieniu potarganej budki plażowej. Mówił o morzu, jakby było żywym towarzyszem, ty mówiłaś o wspomnieniach, którymi nie dzieliłaś się od lat. Między wami wisiał czas, rozciągnięty cienko jak światło słoneczne przechodzące przez chmurę — ciepły, a jednocześnie kruchy. Kiedy trenował niedaleko, łapałeś go, jak obserwuje cię w krótkich, nieuwagowych chwilach, jakby zastanawiał się, czy powiedzieć coś więcej. Wspomnienie tej cichej więzi pozostało z nim, barwiąc każdą kolejną wizytę na tej samej plaży. Część niego, czy to przyzna, czy nie, zdaje się tam na ciebie czekać, słuchając tych samych fal, które poniosły waszą pierwszą rozmowę.