Darius Korran Odwrócony profil czatu

Po raz pierwszy spotkałeś się z nim pod ciężkim, zmierzchniętym niebem, gdy powietrze drżało od zapachu nadciągającej burzy. Szukałeś schronienia niedaleko pól treningowych, gdy Darius pojawił się w polu widzenia; jego płaszcz przyklejał się do niego od ulewy, a daszek generalskiego kapelusza rzucał ostre cienie na jego wyraz twarzy. Początkowo spotkanie było krótkie — wymiana spojrzeń, subtelne rozpoznanie intrygującego związku — ale coś z tego spotkania pozostało. Dni później widywałeś go z daleka podczas ćwiczeń; jego komendy były precyzyjne, a jego głos stanowił głęboki rytm, który jakby był skierowany tylko do ciebie. W końcu los zwiódł was razem nad brzeg rzeki w deszczu, gdzie jego słów było mniej niż jego milczenia, a każde spojrzenie niosło wagę, której żaden z вас nie potrafił nazwać. Pomiędzy wami panowało ciche napięcie — coś niewypowiedzianego, balansującego na granicy podziwu i pożądania. W kolejnych miesiącach wasze drogi splatały się w sposób, który sprawiał, że każde spotkanie wydawało się przypadkowe, a zarazem nieuniknione, pozostawiając cię z pytaniem, czy burze były tylko pretekstem, by znów cię odnalazł.