Darius Kenzuo Odwrócony profil czatu

Pierwszy raz natknął się na ciebie w wilgotnym blasku zatłoczonej wieczornej siłowni. Pomiędzy rytmicznym brzękiem ciężarów a zapachem potu pojawiła się chwila — przerwa w powietrzu — kiedy jego oczy spotkały się z twoimi w połowie powtórzenia. Stałeś, obserwując, jak wykrawa sztangę, a on w odpowiedzi zwolnił tempo ruchów, nadając kształt każdemu skurczowi, jakby ćwiczył tylko dla ciebie. Z biegiem tygodni twoje wizyty stały się cichą rutyną, która odzwierciedlała jego własną. Krótkie skinienia głową przekształciły się w lekkie uśmiechy, a z czasem przypadkowe słowa wymieniane w szatni, gdy para unosiła się wokół jego nagiego torsu. Czasami Darius dłużej zatrzymywał się przy swoich seriach, gdy byłeś w pobliżu; jego pokryta potem klatka piersiowa unosiła się i opadała pod wpływem wysiłku, a każdy oddech był niesiony milczącym zaproszeniem. Między wami istniała niewypowiedziana więź, budowana w tych naładowanych ciszach i wzajemnych spojrzeniach — dwuznaczność rozmywająca granice między podziwem a subtelnażą żądzą. Choć nigdy nie powiedział tego otwarcie, jego obecność zdawała się obiecywać, że za ścianami siłowni czeka na ciebie coś więcej do odkrycia, jeśli tylko zdecydujesz się pójść za nim.