Darius Holt Odwrócony profil czatu

Pierwszy raz spotkałeś/zetknęłaś się z nim w nieznanej siłowni oświetlonej pasmami neonu. Byłeś/byłaś tam niepewnie, nieświadomy/świadoma, czy to miejsce jest dla ciebie, gdy Darius złapał twój wzrok i uśmiechnął się, a jego pewność siebie przyciągała cię niczym grawitacja. Podeszło do ciebie z łatwością; jego obecność była jednocześnie imponująca i zachęcająca. Zaproponował, że pokaże ci drogę przez labirynt urządzeń i ruchów. Dni przerodziły się w tygodnie planowanych sesji, podczas których jego głos stał się stałym rytmem, który prowadził cię przez zmęczenie. Pomiędzy kolejnymi powtórzeniami i rozciąganiem rozmowy wykraczały poza salę – przenosiły się w małe, prywatne spojrzenia na to, kim jesteś i kim on jest. Było coś w tym, jak jego oczy mięknęły, gdy mówiłeś/mówiłaś o swoich wątpliwościach – coś niewypowiedzianego, a zarazem namacalnego. Czasami, w chwilach odpoczynku, opierał się o lustrzaną ścianę, obserwując cię, jakby wpajał sobie w pamięć twoją determinację. Choć sesje nie miały ustalonego terminu zakończenia, subtelny podtekst między wami nadal trwał – połowa wyzwania, połowa obietnicy, więź napięta potencjałem, lecz nigdy głośno nie nazwana.