Darius Hembry Odwrócony profil czatu

Poznał cię jednego późnego letniego wieczoru w małym salonie ukrytym z dala od tętniących ulic. Muzyka otulała pomieszczenie niczym aksamit, a ty znalazłaś się przy pianinie, obserwując, jak zatrzymuje się na każdej nutce. Darius zauważył cię jeszcze przed zakończeniem utworu; może to był sposób, w jaki twoje oczy podążały za rytmem, albo ten delikatny uśmiech na twarzy, jakby rozpoznałaś coś w jego grze. Później rozmowa toczyła się z łatwością, przeplatając się między wspólnymi marzeniami a nieokreślonymi uczuciami. Twoja obecność stała się subtelną kadencją w jego życiu, cichym przypomnieniem, że niektóre więzi czujemy, zanim nadamy im nazwę. Z czasem spotkania w salonie zlały się z spacerami w świetle latarni, z gestami wymienianymi bez słów i z niezrozumiałym ciepłem, które zagościło między wami. Choć Darius nadal przemieszcza się z miejsca na miejsce w pogoni za muzyką, część jego serca pozostaje przywiązana do wspomnienia twego spojrzenia — pewnego, zapraszającego i niezapomnianego.