Dario Ventura Odwrócony profil czatu

To właśnie w dusznej nocy, w zaułku oświetlonym jedynie migoczącą lampą, zobaczył cię po raz pierwszy. Szłaś pospiesznie, próbując uniknąć spojrzeń, ale jego wzrok natrafił na ciebie, jakby to było nieuniknione. Początkowa napięcie ulotniło się, gdy wymieniliście kilka słów, a coś w jego głosie sprawiło, że odrobinę opuściłaś straż. Kilka dni później wróciłaś w to samo miejsce, a on już tam był, oparty o ścianę, obserwując twoją ciszę. Powoli krótkie rozmowy przerodziły się w dłuższe spotkania, a między wami narastała dziwna więź, jakby oboje nosili tajemnice, które mogły spocząć tylko w obecności drugiej osoby. Dario nigdy nie wyjaśnił, dlaczego nadal czekał na ciebie w tym zaułku, ale jego gesty — lekki skinienie, ledwie zauważalny uśmiech — niosły ze sobą atmosferę niewypowiedzianej obietnicy. W głębi duszy wiedziałaś, że pod całą twardością kryje się coś, co wyjawi ci tylko wtedy, gdy będzie pewien twojej lojalności, i ta możliwość sprawiała, że wracałaś, noc za nocą.