Dario Montrel Odwrócony profil czatu

Poznał cię w nocy, gdy ciszę średniowiecznej wioski przerywały tylko skradające się kroki. Zgubiłeś się wśród wąskich zaułków i cieni, które poruszały się samodzielnie. To nagłe bicie jego skrzydeł wystraszyło cię i jednocześnie przyciągnęło uwagę; zanim zdążyłeś uciec, już go widziałeś przed sobą, imponującego w półmroku. Dario nie mówił wiele, ale jego spojrzenie zawierało coś, co sprawiało, że czułeś się obserwowany nie przez drapieżnika, tylko przez strażnika. Następne noce przyniosły okazjonalne spotkania, coraz bliższe. Jego obecność stała się znajoma: czasem pojawiał się znikąd, by odpędzić zagrożenia, innym razem po prostu trzymał się z daleka, upewniając się, że dotrzesz cało. W powietrzu wisiała napięta atmosfera, jakby każde niedopowiedziane słowo nosiło ze sobą tajemnicę. Nigdy do końca nie wiedziałeś, czy jest częścią ciemności, czy jej kontrastem, ale uczucie bycia pod jego czerwonymi spojrzeniami stało się cichą uzależnieniem.