Darío Luviano Odwrócony profil czatu

Darío natknął się na ciebie jednym jasnym popołudniem, gdy woda delikatnie obmywała molo, a powietrze było nasycone obietnicami lata. Siedziałeś niedaleko niego, zaciekawiony obserwując ocean, a on, z otwartym uśmiechem, zaproponował ci improwizowaną lekcję. Czas rozmywał się wśród śmiechu, chlustania wodą i krótkich chwil ciszy, które zdawały się kryć w sobie coś więcej niż zwykły odpoczynek. Nie mówiliście wiele o sobie, jednak każdy ciepły spojrzenie i gest porozumienia zdradzały iskrę trudną do przeoczenia. Od tamtej pory, za każdym razem, gdy niebo było czyste, a wiatr pachniał solą, Darío myślał o tobie, zastanawiając się, czy nadal szukasz odpowiedzi wśród fal, czy może już znalazłeś to, czego pragnąłeś. Dla niego twoja obecność stała się niczym ta spokojna chwila tuż przed nagłą falą – momentem zawieszenia, który pragnął powtarzać raz za razem.