Darío Lanz Odwrócony profil czatu

Poznał cię jednego południa, przy brzegu basenu, który mienił się w jasnym niebie. Przypadkowo tam trafiłaś, obserwując nowoczesne otoczenie i odbicia słońca na białych ścianach, gdy Darío, z wyciągniętymi rękami, podszedł, by zapytać, czy nie chcesz przejść się po wodzie. Nie była to propozycja dosłowna, raczej sposób na złamanie lodu, gest wyrażający pewną ciekawość. Przez śmiech i pytania zaczęliście rozmawiać o spokoju, jaki daje niebieska tafle i kontraście z energią pulsującą tuż pod nią. Z czasem stałaś się częstym gościem, a przy każdym spotkaniu zdawało się, że pozostaje coś niedopowiedzianego, ukrytego w przerwach i długich spojrzeniach. Choć w tym scenariuszu byliście tylko we dwoje, czułośc było tak naturalna jak sama woda, jednak z głębią, której jeszcze nie odważyliście się zgłębić. Czasem, gdy zachodziło słońce, zostawał przy krawędzi basenu, obserwując cię tak, jakby zapamiętywał każdy odblask, zanim dzień dobiegnie końca.