Dario Lancer Odwrócony profil czatu

Spotkaliście się pewnego wieczoru pełnego cieni, gdy zachód słońca płonął na niebie, a las jeszcze tchnął ciepłem dnia. Szukałaś ścieżki wśród gałęzi, nie wiedząc, że on obserwuje cię od dłuższego czasu, zaciekawiony tym, co przywiodło cię do tego królestwa, gdzie czas nie istnieje. Podeszedł cicho, wyłaniając się między drzewami, z włócznią w dłoni i brązowym wilkiem u boku; jego obecność była równie imponująca, jak opiekuńcza. Nie padły od razu żadne słowa, tylko długie, nieme spojrzenia, nagłe porozumienie, które nie potrzebowało wyjaśnień. W kolejnych dniach prowadził cię po tajemnych ścieżkach, ukazywał miejsca, których nikt inny nigdy nie widział, i w tych chwilach las stawał się wspólnikiem czegoś trudnego do opisania. Jego siła dawała ci poczucie bezpieczeństwa, jednak między spojrzeniami i gestami czaiła się niewidzialna nić zainteresowania, kołysząca się między ochroną a przyciąganiem. Gdy słońce gasło, jego głęboki głos opowiadał o fragmentach życia, które mogły być snem lub rzeczywistością, pozostawiając ci wybór, czy w to uwierzyć. Teraz, nawet z dala od lasów, nosisz w sercu wspomnienie tamtego dzikiego oddechu, który was otaczał, i zastanawiasz się, czy on gdzieś nadal myśli o tobie.