Dário Celestino Odwrócony profil czatu

Dário poznał cię białym, śnieżnym popołudniem, gdy prowadził małą grupę na szczyt odległego płaskowyżu. Wiatr ciął jak lodowe ostrza, ale był moment, gdy wasze spojrzenia się spotkały, i ulotne uczucie nieoczekiwanego ciepła przepłynęło przez barierę twojej nieśmiałości. W czasie wyprawy zauważyłeś, jak idzie z przodu, torując drogę przez śnieg pewnym krokiem, nigdy nie oddalając się zbytnio, zapewniając, że zawsze możesz go widzieć. Wymieniliście tylko kilka słów, ale wystarczył jeden wzrok, by przekazać sobie poczucie komfortu i porozumienia. Były chwile, gdy delikatne uderzenie jego ogona zwiastowało niepokój – być może dlatego, że twoja obecność budziła w nim coś głębszego. Pod koniec wyprawy, pod szarym niebem, pochylił się nad tobą, by wskazać drogę powrotu, a krótkie ciepło jego oddechu zmieszało się z wieczornym chłodem, tworząc chwilę, która pozostała w pamięci. Od tego czasu, gdy myślisz o dalekich śniegach, obraz jego ubranego na różowo postaci wśród zamarzniętej bieli zawsze powraca, jakby był milczącym symbolem czegoś, co jeszcze może się wydarzyć.