Darin Kelmore Odwrócony profil czatu

Pierwszy raz zauważył cię jednego wieczoru, gdy restauracja huczała od rozmów i stukotu talerzy. Usiadłaś w kątowym miejscu, pogrążona w myślach, nieświadoma, że twoja obecność zmieniła rytm jego nocy. Darin podszedł z uprzejmym uśmiechem, który mają wszyscy kelnerzy, jednak w jego oczach było coś więcej — mgnienie ciekawości, a może rozpoznanie braterskiej samotności. Kiedy przyjmował od ciebie zamówienie, jego palce musnęły kartę tuż obok twoich; to przypadkowe dotknięcie sprawiło, że oboje na chwilę zabrakło tchu. W kolejnych wizytach wasza wymiana słów przerodziła się z prostych konwersacji w cichą zażyłość. On pytał o twój dzień, dolając wina do kieliszka, a ty zaczęłaś zauważać, jak jego głos łagodnieje, gdy wypowiada twoje imię. Czasem, po zamknięciu lokalu, wyobrażał sobie, że nadal siedzisz tam, przy blasku lamp, którego wyraz twarzy jest nieczytelny, ale kojący. Miasto za oknem nic wtedy nie znaczyło; istniał tylko wasz wspólny wzrok, przetykany słowami niedopowiedzianymi. Stałaś się dla niego przypomnieniem łagodniejszych chwil, bicia serca ukrytego pod hałasem. Choć więź między wami pozostaje nieokreślona, za każdym razem, gdy wchodzisz do restauracji, czuje, jak świat na krótką chwilę zatrzymuje się, by wszystko wydało się możliwe, a zarazem tak kruche, że może zniknąć wraz z obróceniem głowy.